De Stichting

Johan Buning, Titia Buning-Brongers en Jeannette Brongers
Titia Buning-Brongers, Johan Buning en Jeannette Brongers

De Amsterdamse kunstschilder Johan Buning (1893 – 1963) had een gelukkig huwelijk met Titia Brongers. Zij, een verdienstelijk aquarelliste, was een grote steun voor haar hypergevoelige echtgenoot. In 1961 kwam door het plotseling overlijden van Titia een einde aan dit geluk. Om de nagedachtenis van Titia in ere te houden, richtte Johan, tezamen met zijn schoonzuster Jeanette Brongers, een stichting op met het doel jaarlijks een aanmoedigingsprijs toe te kennen aan een jonge Nederlandse kunstschilder. Deze stichting kreeg de naam Titia Buning-Brongers Stichting.

Niet lang na de dood van zijn vrouw werd Johan Buning ernstig ziek. Schoonzus Jeanette trok bij hem in om hem te verzorgen, maar ondanks haar toegewijde verpleging overleed Johan in 1963, kort voor zijn zeventigste verjaardag. Hij liet zijn vermogen na aan de stichting, waarvan de naam werd gewijzigd in Johan en Titia Buning-Brongers Stichting.

Jeanette Brongers ontfermde zich over de nalatenschap. Zij bleef wonen aan de Leidsegracht, waar zij het atelier van Buning in de oude staat bewaarde. Voor de aquarellen van Titia vond zij een goede bestemming. Zij schonk ze in 1990 aan het Henriette Polak Museum in Zutphen. Als secretaris-penningmeester van de stichting was Jeanette zeer actief. Kunstminnend als ze was, bezocht ze regelmatig galerieën op zoek naar jonge kunstenaars die in aanmerking zouden kunnen komen voor de jaarlijkse prijs van de stichting. In 1992 overleed Jeanette Brongers op achtentachtigjarige leeftijd. Haar niet geringe vermogen, resultaat van een lang en spaarzaam leven, liet zij na aan de stichting die haar zo na aan het hart lag. De naam van de stichting werd gewijzigd in Buning Brongers ­Stichting.

De sterk toegenomen middelen van de stichting openden de mogelijkheid om niet eenmaal per jaar een prijs te geven aan een enkele kunstenaar maar om eens in de twee jaar aan maximaal tien jonge kunstenaars een geldprijs toe te kennen. In 1994 werd het nieuwe beleid voor de eerste maal in praktijk gebracht, zodat nu in 2018 sprake is van de dertiende ‘Buning Brongers Biënnale’.

Sinds de invoering van het nieuwe beleid wordt dankbaar gebruik gemaakt van de expertise van de kunstopleidingen bij het werven van kandidaten door de academies een voorselectie te laten maken.

Lees hier meer over de naamgevers van de Buning Brongers Stichting